1 Apr 2007, 13:26, 24 x viewed

ik verveel me (tijdens de toetsweek haha ) dus ga ik maar een verhaaltje schrijven - misschien vinden jullie het leuk om wat te horen over mijn muziek smaak.

Het leven van een 17-jarige is druk en bijvoorbeeld school gooit er nu veel tussend oorkomt wil de muziek soms uit beeld raken, je pakt het weer opnieuw op en vergeet kennelijk wat je daarvoor had gedaan. ik ben nu mn oude muziek aan het luisteren en soms is het echt zo tof om iets te horen wat ik helemaal ben vergeten. ik verbaas me over creativiteit .. mss sta ik erbij stil maar ik voel me humbled bij dat soort dingen. ik voel me ook een beetje schuldig dat ik het soms in de steek laat. Echt, de adrenaline die laatst bij me vrij kwam bij een big band die ik 3 jaar geleden eerder had gezien en toen niks vond.... allemaal naar uitvoeringen van jazzalike big band gaan dames en heren, maar goed dat is weer te specifiek.

wat ik ook bijzonder vind is dat er artiesten zijn die ik een miljoen keer kan luisteren en ik raak er nooit op uitgekeken. er zijn ook artiesten die ik gehalte niet te lang moet/mag luisteren en er zijn artiesten die een weekje luisteren leuk zijn en daarna heb ik het wel weer gezien/gehoord..

er zijn denk ik wel meer mensen hier die muziek maken/piano spelen - voor mij is dat echt een van de tofste dingen op de wereld en een taal die ik het meeste begrijp, kennelijk van jongs af aan want laatst vond ik nog een tekening van toen ik 7 was ofzo waarop ik had gezet muziek is het mooiste op de wereld. ik keek altijd verlangend naar muziekinstrumenten maar mijn vader vond dat het teveel herrie maakt... nu realiseer ik me dat dit geen bevlieging van me was. soms heb je (ik) bevestiging nodig. soms lijkt alles zo onnuttig en betekenisloos.
Bij mij kwam dat besef dat muziek eigenlijk mijn passie is pas op mijn 15e

een andere kant van muziek maken is dat het ook frustrerend kan zijn (vind ik) omdat je iets wil - je weet wat je wil en je ziet iedereen het doen. het lijkt zo makkelijk maar jou gaat het niet zo makkelijk af.. vooral als ik kijk naar bedenken van nwe songs, hoe ben je origineel. wat voor lyrics bedenk je.. juist omdat ik zo kritisch ben op andere artiesten ben ik dat ook op mezelf... ik denk ook wat voor nuttigs valt er nog te melden. meeste dingen moeten mensen zelf achter komen, besef komt van binnenuit..

Maar als je dan op een 'lazy sunday-afternoon' met een warm zonnetje in je nek, onderuitgezakt op de mooie bureaustoel van mijn pa (speelt comfortabeler niet beter, dan een pianokruk)je laat inspireren door klanken van je muziekmachine. Hiermee zinnetjes maakt, iets probeert te vertellen...
en het lukt?

dat is echt geweldig

en die adrenalinefactor bij bestaande artiesten?
komt ie...

Room eleven, van die we-reclame. Ultrarelaxe jazz met een folky achtergrond. Al best bekend, komt ook naar culemborg blues ik weet niet wat andere mensen gaan doen, maar zeker dat ik wel vooraan ga staan. sfeerplaatje: http://www.gardner.nu/~edwin/rundfunk/wp-content/DSC_0040.jpg

Maceo Parker. Energieke funk, saxofonist van james brown geweest. Daar waar james brown in zijn nummers een beetje op herhaling terugvalt, gaat maceo improviseren en funkt zijn hele publiek op. En dan rappen zoals james brown, zoals alleen echte negers dat kunnen. Echt gaaf als je dan allemaal van die 'yeahs' uit het publiek hoort op een opname
Die energie moet je op een live opname hebben gehoord, op gewone cd's of plaatje valt dit niet te beschrijven.

Echt, het is geweldig om vette muziek te bespreken, maar verdomd, k heb morgen twee tentamens na en eco dus k zal wel moeten kappen.
Groeten